Amerykańskie korzenie
Motyw czterech kobiet, analizujących swoje życie na cotygodniowych spotkaniach przy drinku, zagościł po raz pierwszy w literaturze. Zamieszkała w Nowym Jorku pisarka, Candance Bushnell, która większy zrąb lat 80. spędziła na imprezach w klubach nocnych, swoje wybryki z tego okresu opisała w serii felietonów, które publikowała na łamach New York Observer’a. Później seria tych publikacji została zebrana w postaci książkowej, i ostatecznie – sfilmowana. Serial na tej kanwie ukazywał się w telewizji HBO w latach 1998-2004, zdobywając znaczną popularność. W 2008 roku ukazał się pełnometrażowy film, Sex and the City: The Movie.
W sumie adaptacje oparte są w dość luźny sposób na twórczości Bushnell, pozostaje jednak ogólny nastrój i atmosfera życia nowojorskiej zawodowej freelancerki, która swoją wolność w zawodzie przenosi również na życie towarzyskie, wdając się w liczne romanse, których przebieg nie jest zawsze pomyślny.
Za serialowe alter-ego pisarki uważana jest w zasadzie główna bohaterka, Carrie Bradshaw, wokół której toczy się cała fabuła opowieści.
Inspirację dla polskiej serialowej odpowiedzi („Klubu szalonych dziewic”) stanowi jednak w co najmniej równym stopniu inna amerykańska produkcja, mianowicie „Gotowe na wszystko”.
Pomysłodawcą tej serii jest Marc Cherry, który do swojej koncepcji próbował skłonić kilka stacji telewizyjnych, do ostatecznej realizacji przystąpiła telewizja ABC.
Dla odmiany: jest to historia tradycyjnych, amerykańskich gospodyń domowych, które z dala – wydają się prowadzić normalne, uporządkowane życie. W rzeczywistości na co dzień zmagają się z różnymi przeciwnościami losu, i próbują wyrwać się poza otaczającą je szarość.
Serial po emisji pierwszego odcinka wskoczył na pierwsze miejsce w rankingu oglądalności, mimo obaw producentów, że pomysł Cherry’ego może zakończyć się fiaskiem (jak stało się zaledwie parę lat wcześniej z inną jego produkcją – „Między nami facetami”).
